Ákvað að fylgja eftir skrifum frá því í apríl 2005.
Er að verða svona eins og Agnes Braga og þessir alvöru blaðamenn, legg áherslu á eitt efni og einn atburð umfram aðra og kafa ofan í kjölinn á því tiltekna máli.
Tómas I Helgason var maður dagsins í bloggi mínu þann 22. apríl 2005, sem hægt er að lesa hér til hliðar.  Ég hef óljósan grun um að Árni Már Helgason, maður dagsins í dag, sé litli bróðir hans.
Árni Már Helgason varð um helgina Norðurlandameistari í pípulögnum. Samkvæmt baksíðu moggans munaði aðeins MILLIMETRUM á Árna og keppandanum frá Danmörku sem laut í lægra haldi fyrir lagnameistaranum Íslenska.
Sá hlær best sem síðast hlær, danskurinn vann okkur kannski í handboltanum en við rústuðum þeim um helgina.

Ég passaði alveg haug af börnum frá 10 ára aldri. Fór að hugsa um þetta á dögunum, ég var sjálf ekkert með spes barnfóstrur að ÍU og Huldu Árna undanskildum. Fór að spá hvort þessir krakkar hugsuðu ekki öll örugglega hlýlega til mín.
Þessi barnfóstrutími var agalega skemmtilegur, ég man hvað það var í raun mikil keppni á bakvið þetta allt. Við parnapíurnar bárum allt saman, það sem við vorum að metast um var m.a: Krúttheit barna, töffleiki kerra og vagna, smartheit fatnaðar barnanna, fegurð foreldra þeirra, flottheit íbúðanna sem við vorum að passa í, bestu veitingarnar sem boðið var uppá, launakjör og annað.

Ætla að nefna nokkra eftirminnilega jaxla sem ég passaði.  

Bjarni frændi var fyrta krílið sem ég gætti. Hann var alveg gull fallegur og agalega gaman að fara með hann í göngutúra í rauðu kerrunni hans. Vinkonurnar öfunduðust mikið út krakkann sem ég passaði, hann var án nokkurs vafa sætasta barnið fyrir utan Brauðgerð KÞ þetta sumarið. En Brauðgerðin var svona samkomustaður okkar sem vorum að passa, þar hittumst við og sötruðum Svala og borðuðum horn. Já og bárum saman krakkana í kerrunum.

Bræðurnir Hilmar Valur og Jóhann Kristinn komu svo á eftir Bjarna (ég hélt reyndar lengi vel að Jóhann Kristinn héti Jésús Kristur, honum var held ég gefið nafn um jól og þegar mamma hvíslaði nafninu að mér þótti mér þetta það allra fallegasta sem ég vissi. Að skíra barn á jólum í höfuðið á jesú sjálfum þótti mér sérlega viðeigandi) Sem sagt Himmi og Jói voru næstir í röð barna sem ég gætti. Himmi var litli bróðirinn og krúttið í sambandinu og ég játa það alveg núna að mér þótti skemmtilegra að passa hann en þann stóra. Jói var líka alltaf með smá svona vesen, ég þurfti að rista fyrir hann brauð og blanda djús ( ekki til djús í fernum á þessum tíma) í tíma og ótíma. Jói kom líka alltaf inn með einhverja með sér og ég réði ekki neitt við neitt. Svitnaði agalega á efri vörinni þegar ég sá hersinguna birtast. Jói heldur því fram á sinni bloggsíðu http://www.blog.central.is/hannnes?page=comments&id=2721758 að ég hafi sýnt honum hryllingsmynd í videó á meðan hann var í minni umsjón. Ég hef hann samt grunaðan um að vera að rugla eitthvað saman, því ég get lofað ykkur því að ég stóð sveitt við brauðristina allan þann tíma sem ég gætti hans og sá honum og félögunum fyrir brauði og með því. Hvaða efni þeir komu svo með inn á heimili Friðriku og Gunnars get ég ekki sagt til um. Jóhann Kristinn verður að koma meira lagi á sínar bernsku minningar, ég hef aðra grunaða um að hafa sýnt honum þennan ósóma en ætla ekki að bera slíkar sakir upp á nokkur mann.  
Linda vinkona passaði Sverri á sama tíma og ég passaði bræðurna, Sverrir borðaði tannkrem í tíma og ótíma.

Nokkur kvöld í viku passaði ég Sigdór Jósefsson frænda minn. Sigdór var með í eyrunum og lét frænku sína hafa mikið fyrir sér. Hann var hræðilega krúttlegur krakkinn en ég var alltaf agalega glöð þegar Ella mamma hans kom heim.

Þegar ég var svona 14 ára fór ég að passa fyrir lækna og hjúkkur sem fluttu til Húsavíkur, mamma var þá farin að vinna á sjúkrahúsinu og réði mig alltaf sem barnapíu þegar nýtt fólk mætti á svæðið. Ég passaði strák sem heitir Haukur nokkur sumur, hann var snillingur ég man eftir að hafa óskað þess að hann væri bróðir minn.

Svo komu fleiri krakkar, Eva, Magnús, Jón Ingi, Valur, Dagbjört, Tommi og Ingibjörg og fullt af krökkum. Þegar ég fór að verða skotin í strákum sem áttu bíla og gátu rúntað á kvöldin þá var hætt að vera töff að þurfa að hanga inni við barnfóstrustörfin. Ég gerðist því gella í fullu starfi og lagði parnapíuna á hilluna.

Ég er búin að vera lasin hérna heima í allt of marga daga, allt samt að koma núna. 
Get ekki neitað því að ég er farin að hlakka til að komast út og hitta fólk og anda að mér útilofti. En ég hef ekki verið sýningarhæf þessa daga, ég er nefnilega þeim frábæra hæfileika gædd að verða alveg fáránlega ljót þegar veikindi heimsækja mig. Nú er ég ekki að reyna að halda því fram að ég sé gull falleg svona dags daglega en held að ég hljóti að vera ansi nálægt því að slá met í ljótu þegar ég er lasin. Ég einhvernvegin dey í framan, jámms ég er ekki að grínsast, ég bara svona slakna öll í andlitinu, augnlokin dragast í pung og munnvikin vísa niður. Svo er ég svona smekklega grá á litin...
Það er samt ekki allt jafn vonlaust sko því Bjössi sagði að röddin í mér hefði verði svona eins og í Jack Bauer í 24 og það verður að teljast kostur, Jackarinn er nefnilega minn aðal maður – fáránlega töff.  

Var búin að lofa að koma með uppáhalds auglýsingarnar í þessum pistli.
Ég er búin að spá og spegúlera rosalega í þessu. Bankarnir teljast ekki með í minni keppni. Ég og Jóhanna Sigurðar erum með sömu skoðun á þeim og þeirra okur vaxta stefnu.
Játa samt auðvitað að Kaupþings og námsmannaþjónustu auglýsingarnar frá Glitni eru skondnar.

Byrjum á bronsinu í flottustuogskemmtilegustuauglýsingakeppninnihennarKollu:
Rás 1.
Auglýsingin frá Rás 1, þarna þar sem allar leikkonurnar eru að vera t.d “fyndin, glaðlind, harðgift og allt þetta” rosa flott hugmynd og skvísurnar sem leika þetta eru frábærar. Langar alltaf að vera leikkona sjálf þegar ég sé svona flott gert. Svo er líka kúl að hlusta á Rás 1. Held með henni.

Silfrið fer til Kjarnafæðis:
Kjarnafæðisauglýsingin með Ósk Norðfjörð – eitthvað svo smekklega gert hjá þeim og það fer líka svo vel saman berrössuð gella og hráar lambasneiðar... Tapparnir hjá Kjarnafæði flottir á því að næla í frú Norðfjörð til sín. Grín... ekkert svo töff auglýsing og er sem betur fer ekki lengur í sýningu, gæti komið sterk inn í sumar aftur.
Í alvöru þá fer silfrið til VÍSA.
Ég er svo fáránlega mikill rómantíker að VÍSA auglýsingin, þarna þar sem parið er að kveðjast á flugvellinum og gaurinn dregur upp vegabréf sinnar heittelskuðu þegar þau eru búin að kveðjast, er gulltryggð í 2 sætinu. Get svarið að þetta er næstum eins og góð kerlingamynd, algjört æði. Við parið á Vesturvalla fórum utan í sumar, ég reyndi eins og ég gat að fara í sama leik og fólkið í auglýsingunni. Ætlaði að vera geggjað hissa og allt þegar ég fengi að vita að ég væri að fara líka til útlanda, en mótleikarinn var ekki jafn æstur í að við tækjum þessa flottu senu í Leifsstöð.

Gullið fær ein gömul og góð – Klassiker - Auglýsing sem ég hélt rosalega uppá sem unglingur.
Held meira að segja að ég hafi talað um hana áður hérna.
Þetta er að sjálfsögðu STUDIO LINE auglýsingin. Hárvörurnar rosalegu.
Hoppandi töffarar og skvísur í skærum jogginggöllum sem brakaði í og allir með legghlífar og einhverjir með svitabönd. Auglýsingin kom náttúrulega fram á sjónarsviðið þegar hliðarvængirnir voru allsráðandi á menntaskólaböllunum og í félagsmiðstöðvunum.
Djö. sem maður var svalur.

Notuðu fleiri en ég Kengúru spreyið í fjólubláubrúsunum???

Arnrún vinkona mín hefur stundum bloggað um leiðinlegar auglýsingar. Stór góð blogg hjá henni, full af sannleika.
Nú verð ég bara að feta í fótspor hennar.
Get bara ekki verið lengur ein með þessar hugsanir.
Kæru lesendur ég ætla að losa.

Úrslitin í ömurlegheitakeppniauglýsinganna eru eftirfarandi:

1. Á toppnum trónir auglýsing vina minna og bjargvætta til margra ára frá Kók.
Ég játa að andstaða mín í garð þessarar sorglegu auglýsingar má að HLUTA rekja til vörunnar sem auglýst er. Coke Lite er afar bragðvondur drykkur, varan hefur í mögrum tilfellum bolað mínum drykk úr hillum verslana og allt of margir hrifnir af þessum sora.... Auglýsingin er hinsvegar enn verri en drykkurinn sjálfur og er þá mikið sagt. Öskrandi náungi að láta þjóðina klappa fyrir mönnum og konum sem hafa framkvæmt mismunandi ómerkilega hluti eins og að kaupa nærföt og mæta í líkamsrækt. Ósóminn gengur svo langt að ég hef alvarlega hugsað mér að hætta öllum viðskiptum við fyrirtækið og leggja dietið á hilluna ef auglýsingarnar verða enn í spilun í lok febrúar þessa árs.

2. Í öðru sæti í ömurlegheitakeppni auglýsinganna er ný herferð Dominos.
Mér þótti pínulítið fyndið þetta sms sem mér og öðrum barst frá fyrirtækinu á hátíð ljóss og friðar, þótti þetta framtak þeirra bara svolítið krúttað, klaufalegt en krúttað. Ég sé hinsvegar ekkert krúttlegt eða fyndið við spítustrákinn og vin hans sem bera okkur fréttir af nýjustu pizzutilboðum fyrirtækisins. Ég verð líka að játa að ég skil ekki brandarana sem ganga þeirra á milli. Brandara á borð við “Siggi Sveins gæti skúrað gólfið með Óla Stef” ??? Kannski er þetta svona auglýsingasería og ég hef misst af fyrsta þætti og skil þess vegna ekki það sem á eftir kemur. Kannski eru áhorfendur sjónvarpsins, aðrir en ég, að veltast um af hlátri í sófunum heima hjá sér, slá sér marg ítrekað á lær og ráða sér ekki fyrir kæti þegar Gosi og co mæta á skjáinn í dóminósbúningum.

3. Bronsið fer til SKO.
Fyrir ykkur sem ekki hafið séð auglýsinguna þá er þarna á ferðinni kjánalegur maður að taka sjónvarpsviðtöl við gangandi vegfarendur. Í leiðinni er hann að auglýsa kosti SKO umfram aðra símaþjónustu. Átta mig á að þetta er leikið, þarna er ekki á ferðinni Bogi Ágústsson eða Finnur Beck og líklega á þetta allt saman að vera fyndið. Held að fæstir horfi til enda og ef það er svona pöns lína í auglýsingunni sjá hana líklega afar fáir. 

Listi yfir skemmtilegustu auglýsingarnar kemur næst... vá hvað ég held að allir séu spenntir.

PS. Að lokum sláandi tíðindi af Vesturvallagötunni. Ég er komin með viðhald sem bíður mín í rúminu öll kvöld og hefur orðið til þess að ég er æstari en ég hef nokkurn tíman verið áður í að kúra í bælinu. Líklega var ekki á þá þrá mína bætandi. Bjössi stuðlaði að þessu sjálfur og færði mér viðhaldið á silfurfati. Hann borgaði meira að segja fyrir djásnið... Jámms ég eignaðist langþráðan heilsukodda um helgina. UMMMMMMMMMMMMMMM

Lagðist í dvala eins og björn, lagðist í dvala með Björn

Þegar ég var aðeins yngri en ég er í dag, svona í kringum 14 ára aldurinn þurfti ég að taka stórar ákvarðanir. Ákvarðanir sem sögðu meira um mig en margt annað og ákvarðanir sem ég vissi að allir sem skiptu máli í gelgjusamfélagi Húsavíkur áttu eftir að hafa skoðanir á og jafnvel annaðhvort virða mig fyrir eða fyrirlíta. Ég þurfti að velja mér allskonar svona uppáhalds.

Uppáhalds tölu Uppáhalds landsliðsmann í handbolta Uppáhalds lit Uppáhalds drykk Uppáhalds kennara Uppáhalds leikara Uppáhalds hljómsveit Uppáhalds allskonar dót.

Húsvíkingar áttu allir uppáhalds tölu... man að Jónas Grani frændi hélt uppá 7, Ingvar Berg uppá 5, Auður var 9 manneskja, fullt af fólki hélt uppá 10 minnir að Óli Halldórs og Sigþór hafi verið í þeim hópi. Það var graf alvarlegt mál að velja sér tölu, sagði alveg helling um mann. Talan mín var 8, ég fór auðveldu leiðina og valdi afmælisdaginn minn. Það var ekki gott að vera spurður af því t.d á Opnu húsi hver væri uppáhalds talan manns og geta ekki svarað... hræðileg staða og maður gat lúkkað skelfilega hallærislega fyrir vikið. Við Halla stofnuðum Klubb 8 og ég veit ekki betur en sá ágæti klúbbur sé enn til.

Uppáhalds landsliðsmaðurinn í handbolta var Valdimar Grímsson, það var held ég bara fyrir það að rauði landsliðsgallinn fór honum svo vel, ég hafði ekkert vit á íþróttinni og gat ómögulega sætt mig við smekk vinkvenna minna fyrir Þorgils og Kristjáni Ara, óttalegir barbíkarlar að mínu mati. Svo hafði ég auðvitað ákveðna samúð með Guðmundi Guðmunds því hann var svo lítill, vandamál sem ég kannaðist sjálf við úr heimi íþróttanna.

Uppáhaldsliturinn var auðveldastur af þessu öllu. Rauður að sjálfsögðu. Rauður eins og myndavélin sem ég eignaðist árið 1987 og rauður eins og adidasgallinn minn sem ég fékk sama ár... Rauður var málið. Glæsilegur litur. Sigga Hauks getur vottað það.

Drykkurinn var Mix. Vá hvað það var gott. Ég og Olga drukkum Mix og borðuðum Appolólakkrís í hálfa gjöf og hver sopi af gula glundrinu var hreinn unaður.

Uppáhalds kennari... það var mest töff að velja kennara sem kenndi á eldri stigum skólans bara svona til að sýna það að maður tilheyrði þeim hópi. Ásta danska var rosalega vinsæl og svo var líka töff að segja nafn á vélritunarkennaranum það árið, það þótti held ég svalast, ég sleppti því samt. Kunni ekkert í vélritun eins og hefur komið fram hérna áður.

Uppáhalds leikari... vá ég mundi ekki og man ekki í dag heldur nöfnin á þessum stjörnum. Man samt að ég var rosalega skotin í stráknum úr Karate Kid, Danielsan...:-) Hann var foli. Sá svo myndina núna um jólin og minningin um kappann er betri en raunveruleikinn verð ég að segja.

Uppáhalds hljómsveitin mín var NKOTB fyrir þá sem ekki skilja þessa skammstöfun get ég ekkert gert. Þeirra missir bara!!!

Þegar maður hafði myndað sér skoðun á því hvað var í uppáhaldi í hinu og þessu, gat maður strax verið rólegri. Maður vissi fyrir hvað maður stóð og varði þessar skoðanir sínar og á köflum var maður afar heitur í umræðum. Enda sjá allir að talan 6 og 8 eru t.d alls ekki á sama level og grænn er glataður litur....

Takk fyrir kvittið í gestabókina þið sem þangað hafið leitað, ótrúlega skemmtilegt að fá svona kveðjur. Já og sorry með jólakortaleysið...
Svo er ég komin með myndasíðu sem þið getið skoðað hér til hliðar.
Knús í kotin Kolla

Mig langar í örfáum orðum að minnast vinar sem er farinn frá mér.
Vinur sem ég gat alltaf treyst á og vinur sem reyndist mér sérstaklega vel.
Vinur sem lét mig oft vaða yfir sig á skítugum skónum í orðsins fyllstu án þess að snúa við mér bakinu.Vinur sem var til staðar alltaf þegar ég þurfti á að halda. Vinur sem létti mér lífið og gerði mig að betri manneskju.

Á þessum tímamótum koma upp í hugann margar minningar, stundir sem ekki hefðu orðið ef ég hefði ekki notið návistar þinnar elsku vinur. Ég sé þær ljóslifandi fyrir mér þar sem ég sit hér við tölvuna mína og kem þessum minningarorðum þér til heiðurs á blað.

Ég og þú á leiðinni á fund á vegum Lánstrausts, þú svo öruggur og traustur en ég rétt farin að kynnast þér og nýja starfinu mínu líka, full óöryggis. Vissi ekki hvernig ég átti að koma fram við þig, hafði ekki áður átt vin í líkingu við þig. Ég og þú á leið til Húsavíkur, ég orðin öruggari með mig í návist þinni og svo viss um að við vorum komin til að vera, allt farið að smella saman, búturinn sem mig hafði vantað í púsluspilið mitt var fundinn. Ég og þú að flytja á milli staða, kynnast nýjum aðstæðum og koma okkur fyrir. Allt hefði þetta verið öðruvísi án þín. Ég og þú, þú og ég...

Við urðum strax órjúfanlegur partur hvort af öðru og ég veit að þeir sem sáu mig fóru strax að svipast um eftir þér og öfugt, allir voru sammála um að við fórum hvort öðru svo vel. Ég veit að ég ljómaði í návist þinni og það fór ekki fram hjá nokkrum manni að fyrir mér varst þú sá eini sanni. Tilhugalífið var skemmtilegt og ég var endalaust að finna einhverja nýja kosti við þig, þú komst mér stöðugt á óvart, skemmtilega á óvart og virtist alltaf eiga ný tromp á hendi. Ég var svo stolt af þér, grobbin af því að þú varst partur af mínu lífi. Mig grunar að undir það síðasta hafir þú haldið að ég liti á þig sem sjálfsagða hlut, tæki þér sem gefnum. Svo var ekki elsku vinur, ég veit samt að hegðun mín og framkoma gaf oft tilefni til þess að þú efaðist um heilindi mín. Ég veit líka að það sá á þér eftir glannalega framkomu mína í þinn garð. Ég get ekkert sagt nema fyrirgefðu og trúðu mér þetta var ekki ætlunin. Ég vildi ekki vinna þér mein.

Það var erfið ákvörðun að gefa þig frá mér, en ég varð. Ég ákvað að frelsa þig frá þessari framkomu minni í þinn garð, ákvað að gefa þér lífið sem þú átt svo sannarlega skilið að lifa. Ég vandaði valið á þeim sem fékk þig, ég þekki til viðkomandi og veit að þú ert í góðum höndum. Veit að til stendur að laga sum af þessum sárum sem ég var valdur af, veit að smátt og smátt öðlast þú þitt upprunalega útlit aftur. Mig langar bara að þú vitir það að ég gaf þér frelsið af stórum hluta vegna þess hvað þú ert mér mikilvægur, þú áttir það skilið. Mundu samt að þú verður alltaf Ljónið mitt, ljónið á mínum vegi, Ljón norðursins.... þó svo að aðrir kalli þig bara Peugeot eða eitthvað allt annað.... Takk fyrir ómetanlegan tíma VK 890 fyrsti bíllinn minn. Þín, Kolla.

Við höfum líklega öll heyrt sögur frá ömmum okkar og öfum um orf og ljá og frá mömmu og pabba um brillíantín og túberingar. Mín kynslóð man eftir svarthvíta sjónvarpinu, sjónvarpslausum fimmtudögum, sínalkói og óskalögum sjúklinga. Hlutir sem við töldum ýmist ómissandi eða ólíklegt að kæmu til með að breytast nokkuð í framtíðinni. Það er gaman að muna að það hefur ekki alltaf allt verið eins og það var og ég játa að sumt af þessu gamla stöffi er eitthvað sem ég sakna, annað vil ég alls ekki sjá að komi aftur, allavega ekki að ég verði partur af aftur.

 

 

 

 

 

Fimm hlutir sem ég sakna.

*Sendibréf, svona alvöru sendibréf sem maður fékk og voru skrifuð á bréfsefni með penna, það tók langan tíma að skrifa þau, marga daga og ef þau voru verulega bitastæð þá tók höfundur þeirra sér jafnvel rúma viku í verkið. Ég auglýsti einu sinni “fyrir” Óla vin minn eftir pennavinum í Æskunni eða ABC. Það hrúguðust bréfin inn um lúguna heima hjá honum frá ástsjúkum meyjum héðan og þaðan af landinu. Enda var honum lýst í anda draumaprinsa úr vinsælli unglingabók. Ég held að Óli hafi fílað þessar sendingar þrátt fyrir að hafa ekki játað það fyrir mér á sínum tíma.

*Spennan sem fylgdi því þegar BRAVO blöðin komu í Lenubúð, ég var sko áskrifandi og átti því frátekið blað í búðinni. Toppurinn var auðvitað þegar límmiðaspjöldin fylgdu með.

*Bakarísferðir með stelpunum, við gátum setið endalaust og maulað á brauði frá strákunum hans Sigga Píp. Talað um New Kids On The Block, Santa Barbara og fleira ótrúlega mikilvægt.

*Rúnturinn á Húsavík, tók við af bakaríinu um leið og sú fyrsta úr hópnum fékk bílpróf. Sjitt hvað við gátum rúntað. Svala Bella bíllinn sem Lindu og Bjöggu var gefinn á enn pláss í hjartanu mínu. Hún hýsti mig meðal annars á fyrstu útihátíðinni sem ég fór á. Frábært eintak af bíl.

*Frímútur í FSH. Ekkert venjulega skemmtileg mannamót. Það var endalaust hægt að finna eitthvað til að blaðra um og slúðra í bland. Spennan í skrokknum var svakaleg þegar Tona ritari kom trítlandi með tilkynningu undir hendinni og fetsti á töfluna á ganginum. Miðarnir hennar Tonu voru nefnilega oftast með þau skilaboð að einhver kennari var veikur. Svo fagnaði maður innilega ef óvæntur frítími skaust inn í stundartöfluna og óskaði þess heitt að kennarinn næði sér ekki alveg strax af krankleikanum.

Hér eru svo fimm hlutir sem ég sakna ekkert sérstaklega frá því í denn, ætla að deila þeim með ykkur líka.

*Ritvélin... ég hafði ekki mikinn metnað í að verða góð í að pikka eins og það var kallað, þoldi ekki kennarann og það munaði litlu að ég gæti deilt því með ykkur að ég hefði fallið í vélritun 101... rétt marði það á lokasprettinum.  

*Hvítir sokkar, maður var ALLTAF í hvítum sokkum með sportrönd. Þeir sem reyna að mótmæla því eru að ljúga. Reyndar náðu Húsvíkingar sér fyrr úr þeim hremmingum en lúðarnir á Laugum. Ég held að liðið í laugaskóla sé enn í hvítum sokkum alla daga, líka á jólunum.  

*Leikfimitímar þar sem kosið var í lið. Hef talað um það áður... ég var ekki sérlega burðugur unglingur, ekkert tröll að vexti... og metnaður minn var ekki í boltaíþróttum... svo ég var kosin svona með seinni skipunum... þá sat maður eins og kjáni og beið eftir að nafnið manns yrði kallað upp. Þetta lagaðist um leið og maður komst á almennilega gelgju og hæfileikar í fótbolta og handbolta réðu ekki öllu um liðaskipan, ég var náttúrulega gullfalleg á gelgjunni....

*Permanentið, ég skal játa það núna... Það var ekki svo góð hugmynd eftir allt. Ég þótti samt helvíti svöl með lokkana svona snarkrullaða og eggjandi... En Leifur bróðir og Kristján Þorvarðar höfðu samt rétt fyrir sér eftir allt. Peningunum hefði verið betur varið í eitthvað allt annað.

*Þjóns tímabilið mitt... það var stutt og endaði snögglega. Fauk í mig að mig minnir. Ég ætlaði að verða svona aðal og ómissandi á Hótel Húsavík, mitt fyrsta gigg var sjómannahóf og ég sturtaði næstum úr heilum súpudiski yfir skipstjórafrú, var sett í öskubakka og könnur eftir það. Var samt góð í þeirri deild.

 

 

Ég hélt alltaf með dökkhærðu gellunum í sjónvarpsþáttunum og bíómyndum. Játa að ég held lúmskt með þeim enn þann dag í dag. Ekki kannski af jafn miklum hita og áður en þær eru enn mínar uppáhalds. Eru bara betri Mikil vinkona mín er að fara að mæta á skjáinn aftur og ég get varla beðið. Hún var ekkert svo ólík mér eins og ég var þegar við vorum bestu vinkonur, dramadrolla eins og ég, klaufi að keyra bíl eins og ég, bjó með mömmu, pabba og bróður eins og ég, langaði að verða leikkona eins og ég ætlaði einu sinni og svona mætti lengi telja. Jámmmms ég er að tala um BRENDU vinkonu mína WALSH. Hún getur treyst á stuðning minn í öllu sem kemur til með að ganga á í lífi hennar næstu viku og mánuði..Melrose er líka að mæta aftur svo gelgjur á öllum aldri eiga von á góðu.

Ég var svo fræg að vera ein þriggja sem stofnaði Melroseklúbbinn á Húsavík, meðstofnendur voru Olga og Linda, vá hvað það var oft gaman hjá okkur. Við hittumst á miðvikudögum, elduðum sveppasúpu úr pakka og hvítlauksbrauð, horfðum og lifðum okkur inní þættina. Ekkert smá lúxuslíf þar á ferðinni Linda og Olga fluttu svo til USA til að upplifa drauminn í beinni, ég lét Húsavíkina duga þá.

En það er ekki bara fjör í sjónvarpinu, við fórum nebblegast og kusum okkur nýja karla og konur (færri konur samt) til að stjórna sveitar- og bæjarfélögunum okkar. Ég varð fúl, já alveg hellings fúl yfir þessum úrslitum heilt yfir. Fúl yfir því að allt landið og miðin eru að verða blá og græn. Dóri og Dabbi/Geiri, Villi og Bjössi, Nonni Helgi og Gulli, Eyþórinn og Valdi. D og B, B og D að leika saman út um allt. Framsóknarflokkurinn kúkaði uppá bak þjóðin gaf þessum flokki langt nef og setti exin sín ekkert við exbé. Reyndar eru Húsvíkingar og sameinaðir félagar þar í kring ekki til í að kvitta uppá að exbé séu að deyja úr. Þar halda menn fram að flokkurin sé töff, hipp og kúl, þeir hópuðust á kjörstað og kusu grænu mennina. En Húsvíkingar uppskáru þó eins og þeir sáðu, þeir báðu um exbé og sjálfstæðisflokkinn og fengu það sem þeir vildu. Borgarbúar sögðu hinsvegar lang flestir NEI takk við Björn Inga og co... en það bíttar ekki. Bjössi er kominn í stjórn, hann fór brosandi í gegnum kosningabaráttuna og fer brosandi inn í Orkuveituna líka, sem næst síðasti maður inn í borgarstjórn. Magnað!

Ég reyndar fagna því að Villi krútt ætlar að fara að gera eitthvað fyrir gamla fólkið svo því líði vel, hann ætlar að stuðla að því að fjölskyldufólkið fái meiri tíma saman, borgin á að verða fjölskylduborg og svo eiga allir sem vilja búa í borginni að fá kost á að búa þar, það má ekki mismuna... það má ekki skilja útundan...þetta er ótrúlega fallegt og krúttlegt... þetta er nefnilega svona rauð stefna. Það er gott. Gott að Villi er að fatta rauða litinn, vont samt að ég held að rauða litnum verði skipt út eftir kosningabaráttuna, held að sjöllum í Hafnarfirði verði að ósk sinni, nema hvað að draumur þeirra rætist í Reykjavík. Ég er kannski bara neikvæð og pirri pú , auðvitað á ég að treysta því að Villi sé ekki að gabba þetta góða fólk sem kaus hann. Villi er örugglega bara fínn kall. Ég hlakka líka rosalega til að sjá Hönnu Birnu brosa og vera í stuði, hlakka til að sjá hana jákvæða og létta, slá sér á lær og gantast við viðmælendur sína og andstæðinga hún er örugglega ógeðslega skemmtileg og hress.

Sjitt hvað ég er leiðinleg í þessum pistli mínum... En það má stundum smá... Lofa að vera skemmtilegri næst. Lofa líka að það er stutt í næst. Lofa

 

Ég er með þá kenningu að lítið fólk verði MIKLU MEIRA þreytt en stórt fólk.

Held að allir geti tekið á móti jafn mikilli þreytu í skrokkinn á sér, en þreytan hefur meira pláss í stærri líkama en smærri. Ég er endalaust þreytt, er meira að segja þreytt á því að vera þreytt... þá er maður sko þreyttur...  Verkefnavinnan í skólanum er að taka rosa toll af þolinmæði skvísunnar og hausinn á mér er hættulega fullur af pælingum um Núllpunkts- og Næmnigreiningu, SVÓT og Péin fjögur  svo eitthvað sé nefnt aha... ég veit ekkert hvað ég er að tala um...það er hugsanlega að pirra mig og minn skrokk hvað mest. GARG.... Kolla er sko að stofna fyrirtæki.... Kolla hefur ekkert vit á svoleiðis.

En ég er ekki bara þreytt og pirruð, ég er  líka agalega sátt við allt og allt.  Prófin gengu upp, ég er komin með spennandi vinnu og sumarið er að koma.  Aðal málið er samt líklega að ég er flutt af heimavelli sjallanna... ég er flutt úr Garðabænum bláa.  Ég held reyndar áfram að koma mínum nánustu á óvart með vali á búsetu... það ætlaði allt um koll að keyra þegar ég flutti til Ásdísar Höllu og co á sínum tíma...  Ég skaut sennilega yfir markið í hugum margra, sveitagellan Kolla er flutt í 101 Reykjavík.  Sé vini mína frá Húsavíkinni bestu fyrir mér vera að lesa þetta og fá sjokk (er ekki að tala um töffara eins og Stebba og Örn sem eru orðnir metro 101 gaurar fyrir langa löngu...)  Kolbrún er sem sagt flutt meðal róna, ræningja og nauðgara.  Kolbrún er komin í bullið.  En vitið þið bara hvað??? þetta er æði.  Jábbs frelsið er yndislegt.  Það er frábært að geta labbað í miðbæinn og sýnt sig og séð aðra, æðislegt að eiga heima svona í miðpunktinum, frábærir grannar sem nú þegar hafa boðið í mat, frábær íbúð og frábær sambýlingur.  

 

Held áfram að segja stórfréttir... en það eru að koma kosningar.  Hef ekki náð að fá þennan kosningafiðring í mig enn.  Bíð samt spennt eftir að hann hellist í mig, hlakka til kosninganætur, hlakka til að sjá hvernig landinn fer með exin sín í kjörklefunum, hlakka til að sjá hvort Framsóknarflokkinum takist að slá ryki í augu kjósenda. Framsóknarflokkurinn er nebblega í boði sko þó svo að margir hafi haldið að hann ætli bara að skammast sín og bjóða ekkert fram.  Alfreð hættur og Björn Ingi kominn í brúnna og farinn að poppa þetta allt saman upp.  Kjósendum stendur til boða að kjósa ex bé.  Geggjað skemmtilegt og gaman örugglega.  Spurði strák úti á götu um daginn sem gaf mér nammi merkt ex bé, hversvegna þeir kalli sig ekki bara Framsóknarflokkinn, hann kom með þá skýringu að þetta væri til að koma í veg fyrir að kjósendur settu x við F.... AHA... auðvitað... frábær skýring!!! Framsóknarmönnum er sem sagt ekki treyst til að muna hvaða stafur einkennir flokkinn þeirra.  Þetta var krúttlegt. 

Magnað þetta tímabil þegar maður er í prófum.

Það fer allt á hold annað en bækur og glósur. 

Líðanin getur staðið og fallið með því hvort bleiki yfirstrikunarpenninn klárist of fljótt eða hvort sjálfsalinn í matsalnum taki ekki við klinkinu frá manni. Það má ekkert útaf bera, svona fáránlegir smáhlutir geta sett mig fullkomlega úr takti.  Litla íbúðin sem ég á heima í er loðin af ryki og hárum úr heimasætunni, þvottakarfan er yfirfull og þvotturinn á snúrunni þarf næstum að fara annan umgang í vélinni því hann er búinn að hanga svo lengi... En þetta náði allt saman nýjum hæðum í morgun.  Morgunógleðin fór að segja til sín.... Ég kastaði svo hressilega upp í tilefni dagsins að ég man bara ekki eftir öðru eins!

Nei krúttin mín ég er ekki að fara að fjölga mér... Mér varð bara á að opna ísskápinn og hann, eins og annað á heimilinu, hafði fengið að sitja á hakanum varðandi tiltekt... ég sem sagt fann einhvern svona óskemmtilegan ilm... og opnaði fallegt og krúttlegt tuppervarebox og .... afleiðingarnar voru þessar.  Alveg frábært....

 

Annars er ég að upplifa einkennilegustu páska á mínum þrjátíuáraferli.  Ég er í annað skiptið á ævinni ekki á Húsavík yfir páska!!! Jamms, svo er ég að reyna að halda því fram að ég sé vinur verkamannsins og vinur alþýðunnar, sé í hópi þeirra sem hafa þurft að hafa fyrir þessu öllu saman... Ég er bara dekurrófa og pabba og mömmustelpa.  Sem kann ekki að vera í burtu frá fólkinu sínu yfir hátíðir... Ji minn eini... ætli ég sé sjálfstæðismaður eftir allt ????

 

Það er eins og það sé samráð meðal sjónvarpsstöðvanna um að refsa þeim sem voga sér að kveikja á kassanum sínum yfir páskana.  Ég er alveg sammála þeim, fólk á ekki að vera að horfa á sjónvarp núna.  Fólk á að vera að knúsa ættingja og vini, renna sér á skíðum, fara í göngutúra og sýna sig og sjá aðra.  En hvað með þá sem eru að læra fyrir próf og eru langt, langt, langt í burtu frá fólkinu sínu!!!!! Ég kom heim úr skólanum í gær um klukkan 21:30 og gat ekki hugsað mér að halda áfram að lesa, ein heima með pítu í poka sem ég hafði keypt í sjoppu í órafjarlægð frá Garðabæ (það er allt í órafjarlægð frá Garðabæ) og hún var auðvitað orðin köld og óspennandi.  Lét mig þó hafa það og kveikti á sjónvarpinu staðráðin í að ná svona eins og einni góðri mynd og fara svo að kúra.  Eignarétturinn lokaður í bakpokanum og stóð ekki til að hreyfa við honum meir fyrr en í dag. ENNNNNN Páll Magg og kollegar hans á hinum stöðvunum ákváðu það líklega á fundi í Öskjuhlíðinni að bjóða uppá líflaust og leiðinlega dagskrá á föstudaginn langa.  Við vitum öll að þetta er þjáningardagur mikill hjá frelsaranum og allt það en kræst þarf að láta okkur þjást líka???? Ég fór að sofa með eignarréttinn mér við hlið. 

Þetta stendur allt til bóta.  Ég ætla að skella mér á Flúðir eftir lesturinn í dag og njóta páskanna með öðrum en sjálfri mér.  Veit að þar verður nóg að borða og spjalla og endalaus kósýheit eins og þeim sem þar taka á móti mér einum er lagið.  Þarf ekkert á sjónvarpi að halda þar svo lífið bara getur varla verið betra

 

Gleðilega páska krúttin mín.

Ps:  Ég á páskaegg og allt.  Bjössi gaf mér ótrúlega flott rísegg..

 1. Vísbending – 10 stig. Atburður þessi á rætur að rekja til UK.

2. Vísbending – 9 stig. Atburðurinn fer fram vikulega og stendur í rúma 6 mánuði

3. Vísbending – 8 stig. Atburðurinn er að ná hámarki hér á landi

4. Vísbending – 7 stig. Atburðurinn er skilar af sér miklum fjármunum

5. Vísbending – 6 stig. Lykilmaður í atburðinum hér á landi vann mál fyrir héraðsdómi á dögunum, málið tengdist þó ekki atburðinum

6. Vísbending – 5 stig. Annar lykilmaður í atburðinum klæddist glæstum rauðum kjól þegar hann kom fram fyrir Íslands hönd á erlendum – vettvangi árið 1990

7. Vísbending – 4 stig. Kolbrún þagði í 2 tíma eftir síðasta kvöld sem tengist atburðinum, vegna þess að hún varð svo stressuð :-)

8. Vísbending – 3 stig. Atburðinum er sjónvarpað í áskriftar sjónvarpi

9. Vísbending – 2 stig. Húsvísk blómarós (ekki Kolbrún) er í stóru hlutverki í atburðinum nú í ár

10. Vísbending – 1 stig. Úrslit í atburðinum ráðast í gegnum símakosningu og það skiptir máli að kjósa rétt.

 Langar í framhaldi af þessum skemmtilega spurningaleik mínum að minna Húsvíkinga og stuðningsmenn Ínu á að það er hittingur á Glaumbar á föstudaginn næsta. Þar sem klárt mál er að hægt verður að skapa góða stemningu. Góður díll á barnum og almenn gleði. Ég ætla ekki að vera með neinn svaka áróður hérna, bara að minna menn á að kjósa rétt á föstudaginn. Og ... það má kjósa eins oft og mann langar...

 

Ég hafði alltaf mikla komplexa út af nefinu á mér þegar ég var unglingur.  Þótti það allt of stórt og uppbrett og minna um of á kartöflu.  Langaði til að leggjast undir hnífinn til að láta laga þetta.  Lét mig dreyma um að fá svona beint barbí nef, bæði lítið og nett.

Áhyggjurnar vegna nefsins náðu þó sennilega hámarki þegar ég var á ferðalagi um Noreg og hitti frænda minn, sem búsettur er þar í landi og ég hafði aldrei hitt áður,  inni í sjoppu í smábæ nokkrum.  Hann horfði á mig í nokkrar sek. og spurði svo hvort ég væri ekki örugglega dóttir Ogga á Húsavík, þegar ég játti því sagðist hann hafa séð það á nefinu.  Þetta var alveg hræðileg upplifun.  Ég kom að sjálfsögðu svefnlaus úr Noregsferðinni.

Mig langaði alltaf að verða fréttakona þegar ég var yngri og spáði oft í það hvað ég kæmi til með að taka mig vel út á skjánum standandi á bökkum Laxár í Aðaldal að segja frá nýjustu veiðitölum, eða eitthvað álíka spennandi.  Þótti fátt flottara en að sjá mennina sem voru á skjánum með berum augum og á líklega einhverstaðar í gömlu dóti áritaðan miða frá Ómari Ragnarssyni. Hef líklega hlaupið á eftir honum eins og kjáni inni í Kaupfélaginu heima á Húsavík og beðið hann um að áritunina.  Klárlega verði mjög smart.

Ég ætlaði að láta drauminn stóra rætast og sóttist eftir því að fá að verða fréttamaður á útvarpinu á Akureyri, Svanhildur Hólm var ráðin.  Hugsið ykkur samt ef ég hefði fengið þetta djobb, þá væri ég líklega konan hans Loga Bergmanns.  Logi er örugglega fínn gaur sko, sætur og þokkafullur, en mig langar samt ekkert að eiga hann fyrir mann. 

Ég held líka að ég hafi ekki hugsað þennan draum minn, um að verða fréttakona, til enda.  Er nefnilega viss um að ég hefði orðið góð í þessu starfi og þá hefði verið talað um mig sem konu með gott fréttanef.... Já þá hefði nefnilega nefið á mér komið upp í umræðuna aftur og ekki bara milli mín og frænda míns í Noregi... það hefði slétt öll þjóðin verið að tala um nefið á mér...

 

 

 

 

Er það ekki bara... ég vona reyndar að lífið sé almennt svona ekki tónninn sem ég er að góla, betri söngvarar eru alveg til...

 

Held að ég sé ekki ein um það að geta kallað ótrúlegustu minningar fram í kollinn á mér þegar ég heyri lag frá löngu liðnum tíma.  Ef það yrði gerð um mig bíómynd þá væri lítið mál að finna við hana réttu tónlistina.  Ég ætla samt ekkert að fara í gegnum öll lögin sem ég hef haldið uppá í gegnum tíðina í þessum pistli.  Enda eru þrjátíu ár heldur langt tímabil fyrir einn lítinn pistil... Myndin byrjaði líklega á einhverju krúttlegu lagi með Hljómum  eða Trúbrot og foreldrar mínir að vanga undir.  Svo svona fljótlega eftir að ég kom í heiminn og fyrstu árin í lífi mínu væru sennilega Ryksugan á fullu og svoleiðis stemmaralög í aðalhlutverki.  Svo yrði líklega farið hratt yfir sögu.

Sumarið ´87 var Popplag í G-dúr mitt uppáhald, ég hlustaði á það og lagið Lalíf í rauða vasadiskóinu mínu aftur og aftur og aftur.  Svo tók ég upp vinsældarlista Rásar tvö í hverri viku, sumar spólurnar eru held ég enn til.  Ég fór með áðurnefnt vasadiskó uppí rúm á kvöldin og lagði mikið á mig við að læra texta laganna á vinsældarlistanum.

Fyrir sumarfrí fengum við systkinin svo að velja okkur hvort sína kasettuna sem hlustað var á til skiptis á rúnti fjölskyldunnar um landið á leið í sumarbústaði BSRB.  Leifur bróðir varð brjálaður þegar ég valdi mér spólu með Bjögga Halldórs þar sem Bó tók meðal annars lagið Ást. Á þeim tíma var ég að renna með hraði inn í gelgjuna, og hlustaði af kappi á tregaþrungin ástarlög.

Það var alltaf vangað á diskóum í gamla daga og þegar ég komst á vangalagaaldurinn voru Dire stratis heitastir í vangalaga bransanum.  Lagið Brothers in arms þótti sérlega krassandi á dansgólfinu í íþróttasalnum í Borgarhólsskóla í kringum ´89 - ´91.  Heyrði það í útvarpinu á dögunum og fór langt aftur í tímann í huganum á einu augabragði.  Magnað! 

Þegar ég flutti inn á stúdentagarða í fyrsta skipti, Nýja Garð – þar sem nemendurnir bjuggu hver í sínu herbergi en deildu eldhúsi og baði, flutti ég með mér kasettutækið mitt að norðan, og tók samviskusamlega upp úr útvarpinu þau lög sem ég kunni að meta best í það skiptið.  Lét samt fljótt af þessu háttarlagi mínu því ég þótti ákaflega hallærisleg þar sem ég hljóp eftir ganginum til að ýta af öryggi á rec takkann þegar rómantískir tónar ómuðu úr tækinu góða á herbergi 59.  Sambýlingum mínum þótti þetta held ég það hællærislegasta sem þau höfðu orðið vitni að.  Ja... fyrir utan það þegar ég bað um malt í BAUK í sjoppunni fyrir jólaprófin... tapaði þeim rokkstigum sem ég átti eftir í augum vinanna á vistinni endanlega í þeirri sjoppuferð.

Ég var inni í skápnum varðandi tónlist og minn smekk á því sviði mjög lengi eftir að ég varð fyrir áfallinu á Nýja Garði.  Áttaði mig á því þar, í eitt skiptin fyrir öll að væmni í tónlistarsmekk er ekki inn og verður líklega aldrei inn.  Ég hef því lagt traust mitt á Siggu vinkonu og fleiri tónlistarspegúlanta í þessum efnum í seinni tíð.  Hún á t.d heiðurinn af U2 ferðinni minni, þar sem ONE lagið MITT var spilað spes fyrir mig af Bono og co.  Eftir að ég kom út úr skápnum hefur verið auðveldara að mæta þessum vanda, fólk tekur honum vel og allir eru tilbúnir að deila með mér sínu uppáhalds og reyna að leiða mig á það sem í þeirra huga er rétt tónlistarbraut.  Svo hef ég komist að því að ég er alls ekki sú eina sem á við þetta vandamál að etja og það er líka jákvætt.

Í dag eiga samt hug minn annarskonar lög en þau sem lúta að tónlistinni og ég vona að ég komi til með að fóta mig betur á braut þeirra laga en þeirra sem hér hefur verið getið.  Annars veit maður aldrei, kannski er það einmitt það sem þjóðfélagið vantar í dag, einn vænn og væminn lögfróður einstaklingur.

 

 

Ég á það til að vera agalegur bessevisser.  Tel mig vita betur en margur annar um allt og ekki neitt.  Svoleiðis móment átti sér stað í Birkiásnum í gær, ég var að skoða einhverja heimasíðu á netiu sem testar allskonar hluti í sambandi við samskipti kynjanna. Þarna eru ástarpróf, súkkulaðipróf og sex súlan svo eitthvað sé nefnt (betra.net) Ég setti mig að sjálfsögðu af gömlum vana í stellingar þess sem allt veit og notaði stór lýsingarorð um það sem spurt var um á þessari síðu.  Hugsaði með mér að vesalings unglinsstelpurnar sem álpast þarna inn og taka þessi próf í von um að fá SANNA útkomu eru í rauninni teknar í rass með þessum prófum.  Það þorir ekki nokkur maður að segja við konu eða mann, stelpu eða strák að mann gruni að sá eða sú sem viðkomandi er skotin í sé ekki skotinn til baka. Sá þátt úr Beðmálinu fyrir einhverju síðan og þar var einmitt tekið á þessu máli (allt svo traust í þessum USA þáttum.... ) Í þættinum var notuð snilldar línan "hann hefur bara ekki áhuga á þér".... þessi lína varð svo mikill hittari að Oprah tók hana upp í sínum þætti og karlinn sem fattaði uppá að hafa hana í handriti að þættinum er búinn að gefa út bók.  Jahá... svo nú er ég sem sagt að vona að ungu dömurnar frétti af þessu massífa prófi sem ég bjó til og taki niðurstöðuna alvarlega.  Á von á að verða kölluð í Kastljósið fljótlega og svo kemur auðvita út bók eftir mig um næstu jól.. 

Það var reyndar Bjössi, myndarlegur tölvustrákur ,sem aðstoðaði mig við hluta af þessu öllu. Þið megið bara ráða hvort þið haldið að það séu spurningarnar og stigagjöf eða tæknilegahliðin....

Taka prófið